گفت تو مقصری
هروقت خواست بودی هر وقت نخواست بودی تو هميشه بودی
يه وقتا بايد بری تا قدر بودنتو بدونه

نگاش كردم لبخند زدم
آروم گفتم :
وقتی بدونی دنبالت نمياد
نميری!چون نميخوای باورت عوض شه
نميخوای از دستش بدی!
بهش گفتم وقتی بدونی كه اگر بری همه چيز تموم ميشه هيچوقت نميری
چون از تموم شدن ميترسی
در اصل از نبودنش ميترسی ...

گفت تو مقصری
هروقت خواست بودی هر وقت نخواست بودی تو هميشه بودی
يه وقتا بايد بری تا قدر بودنتو بدونه

نگاش كردم لبخند زدم
آروم گفتم :
وقتی بدونی دنبالت نمياد
نميری!چون نميخوای باورت عوض شه
نميخوای از دستش بدی!
بهش گفتم وقتی بدونی كه اگر بری همه چيز تموم ميشه هيچوقت نميری
چون از تموم شدن ميترسی
در اصل از نبودنش ميترسی ...

گفت تو مقصری
هروقت خواست بودی هر وقت نخواست بودی تو هميشه بودی
يه وقتا بايد بری تا قدر بودنتو بدونه

نگاش كردم لبخند زدم
آروم گفتم :
وقتی بدونی دنبالت نمياد
نميری!چون نميخوای باورت عوض شه
نميخوای از دستش بدی!
بهش گفتم وقتی بدونی كه اگر بری همه چيز تموم ميشه هيچوقت نميری
چون از تموم شدن ميترسی
در اصل از نبودنش ميترسی ...

میگفت دوستت دارم
اما مرا یادش میرفت ،
میگفت دوستت دارم
اما شب ها بی شب بخیر میخوابید ،
میگفت دوستت دارم
اما مکالمه هایمان را زود خاتمه میداد ،
میگفت دوستت دارم
و من ، روزی ،
میانِ همه ی گفتن هایش رفتم
تا ثابت کنم
گاهی حرف زدن لازم نیست
فقط باید ثابت کرد حرفی را که نمیشود به زبان آورد ...